Loi Krathong en Thanksgiving

Loi Krathong en Thanksgiving

Gepost door Bad C op 28 nov 2007 om 12:49

Mijn eerste Thanksgiving ooit! We kijken allemaal Hollywood films, dus ieder van ons heeft weleens een “thanksgiving celebration dinner” voorbij zien komen, maar aangezien het een echte Amerikaanse aangelegenheid is, zullen weinig Europeanen deze feestdag ooit gevierd hebben. Sinds 1622 dan. Want toen waren het de Engelse pelgrims die in de US de eerste thanksgiving maaltijd nuttigden. Er bestonden toen nog helemaal geen Amerikanen, Noord Amerika werd bevolkt door Indianen, pardon, Native Americans.

De reden van het “giving thanks” lopen een beetje uiteen. Iedereen is er wel van overtuigd dat de pelgrims regelmatig oogstfeesten hielden en ook erg gelovig waren, dus elke gelegenheid aangrepen om de Almachtige te danken. Maar, er is ook een versie die zegt dat zij dankbaar waren een aanval van de Indianen te hebben overleefd in 1619. Of, beter gezegd, dat een paar van hen het hebben overleefd. Weer andere verhalen zeggen dat ze het “peacedinner” dat de Eurpeanen met de Indianen hielden herdenken. Tijdens die maaltijd hadden de Engelsen flink wat vergif in de drank van de Indianen gedaan, dus erg oprecht was de vrede niet en ook niet van lange duur.

Anyway, wij vierden dit jaar Thanksgiving met onze Amerikaanse vrienden, Felicia en Todd. En het was compleet met kalkoen en cranberry saus. De stuffing die normaal gesproken IN de kalkoen hoort, zat nu apart verpakt in de doos, maar dat mocht de pret niet drukken. Felicia had voor de kalkoen gezorgd, andere Amerikaanse vrienden van haar voor aardappel puree en pumpkin pie, en weer anderen hadden wat Thaise bijgerechten meegenomen zoals inktvis en gewokte groenten. Hoewel het best een feestmaal was, geloof ik dat ik Thais eten toch lekkerder vind.

Dit weekend was het Loi Krathong.
De sfeer deed me erg denken aan nieuwjaar bij ons. Een beetje zo’n onrustig gevoel, maar dat kan ook komen omdat er links en recht vuurwerk afgestoken werd, en de jeugd niet te beroerd was om ook een rotje jouw kant op te gooien. Heel irritant.
Maar, het feest zelf is machtig mooi, vooral het oplaten van talloze lampionnen ( Kom Looy), het hoogtepunt op zaterdag, tijdens volle maan.

Loi Krathong heeft ook wel wat weg van Diwali, het hindoe lichtjes feest.
Overal in de stad brandden kaarsjes en de krathong zelf is een klein vlotje, gemaakt van een stukje stam van een bananenboom, versierd met bloemen, wierook en een kaarsje.
De bedoeling is, dat je die in de rivier laat wegdrijven. Om de rivier te bedanken voor weer een jaar watervoorziening, om haar om vergeving te vragen voor de rommel die mensen erin gooien en om je eigen slechte ervaringen van het afgelopen jaar van je af te duwen. Al je negatieve energie en gedachtes horen dan met de kratong te water gelaten worden. Ik had er zelf eentje gemaakt met m’n Thaise les klasje.

Zaterdag gingen we naar San Sai. Een paar kilometer buiten Chiang Mai, maar omdat heel Chiang Mai daarheen ging, hebben we er geloof ik een uur over gedaan om er te komen. Maar, het was meer dan de moeite waard. Dit was een speciale Boedistische “kerkdienst” waarbij een aantal monniken mantra’s zongen en op een bepaald moment het teken gaven dat iedereen zijn Kom Looy mocht aansteken en loslaten.
Geweldig gezicht om duizenden lampionnen tegelijk de lucht in te zien gaan. Ik kan het niet goed beschrijven, kijk maar naar de foto’s en oordeel zelf.
( je kan klikken op een foto om een grotere versie te zien)

1 comments | voeg commentaar toe | 2321 views