Tweede bruiloft

Tweede bruiloft

Gepost door Bad C op 10 maa 2006 om 19:31

De bruiloft van Anne en Suhkbir vond plaats even buiten Delhi, in Manesar, net na Gurgaon. Vanuit Delhi wilde we met onze favoriete taxi chaffeur, de sikh Pawan, naar de bruiloft gaan, omdat we zeker wisten dat hij ons niet zou belazeren qua prijs. We hadden al wel vaker met Pawan rondgereden, en dat was ons altijd goed bevallen. Het is een jonge jongen ( nog geen 20, dat zie je aan het feit dat hij nog een zwarte hoofdbedekking draagt, die door jongens gedragen wordt, geen echte tulband zoald mannen hem dragen. ) die goed engels sprak en onderweg nog het één en ander vertelde ook.

Maar helaas, Pawan was niet op zijn normale stekkie te vinden en dus moesten we met een andere taxi. Op zich bleek dat later niet een zo’n slecht plan. Je onderhandelt namelijk altijd van te voren over een prijs en toen we bluften dat Pawan ons wel voor 600 rupees gebracht zou hebben, ging deze taxichauffeur, die blijkbaar helemaal niet precies wist waar we heen wilden, akkoord. Achteraf bleek het best wel een eind weg te zijn, en heeft Babak 700 rupees afgerekend, helemaal omdat de arme man regelmatig moest vragen waar het was, omdat wij het ook niet wisten!

Het hotel waar we aankwamen was adembenemend. Zo mooi, zo luxe. We waren één van de eersten die incheckten en nadat we onze spulletjes in de ruime kamer-met zithoekje-en-badkamer-met-badkuip hadden neergezet, hebben we ons prinsheerlijk bij het zwembad geïnstalleerd. Dat was een erg welkome afwisseling, na de drukte en de stof in de grote stad.

Anne en Sukhbir hadden hun best gedaan om hun gasten bezig te houden. We zouden namelijk allemaal alle 4 de dagen in het hotel verblijven en tussen de ceremonies door moest er voor wat entertainment gezorgd worden.

Er was de Anne vs Manu competetie. Dat betekent dat de gasten die voor Anne waren gekomen allerlei sportactiviteiten zouden ondernemen tegen de gasten van Sukhbir ( Manu). Uiteraard wonnen de Nederlanders met voetbal, maar de Indiërs met cricket en de kamelenrace bleef onbeslist.

Ook hier weer het traditioneel mooi maken van de bruid en haar vriendinnen met henna, maar ook een Vatna ceremonie waarbij zowel bruid als bruidegom door de familie worden ingesmeerd met een geel goedje, een mix van bloem, water en allerlei kruiden, waarvan ze een mooiere huid zouden krijgen. Doorgaans zijn dit soort ceremonies apart voor de bruid en apart voor de familie van de bruidegom, maar omdat er zoveel buitenlandse gasten waren, die eigenlijk voor allebei kwamen, werden alle ceremonies samen gehouden.

Elke avond was er wel wat te doen. En dat begon dan steevast met hapjes, waarvan je niet teveel moest eten, wist ik inmiddels, want er kwam ook altijd nog een enorm diner achteraan. Het was erg bijzonder om zoveel westerlingen in Indiase kleding te zien. Sukhbir is een Singh en dus een Sikh, wat betekent dat hij wel hindoe is, maar een andere stroming. Sikh’s hebben bijvoorbeeld goeroe’s (wijze mannen met lange baarden) en soms ietwat andere gebruiken en gewoontes dan hindoes. Zo knippen de mannen hun haar en baard nooit. Vandaar dat ze ook met tulbanden rondlopen, daar zit al dat haar onder. Bij kleine jongetjes kan je het soms zien, die hebben hun hele hoofd vol met vlechten, die als een soort knotje voorop het hoofd samen komen, maar van een volwassen man zal je nooit het onbedekte hoofd zien. Dat is één van de slaapkamer geheimen.

Sukhbir woont en werkt al heel lang in Europa en heeft op een gegeven moment besloten z’n haar te knippen. Echt een no-no in Sikh society en in India zelf zal je dat ook zelden zien.

De bruiloftsceremonie zelf vond overdags plaats. In een tempel in Delhi. We moesten met z’n allen met de bus daarnaar toe, maar eerst moesten ook alle westerse mannen gehuld worden in een tulband. Omdat er zoveel mannen waren, en zij zelf uiteraard niet wisten hoe de tulband te binden, kwamen er mensen naar het hotel om hen te helpen. Een strak schema moest ervoor zorgen dat iedereen op tijd, met tulband en al in de bus zat. Babak moest al om 07:05 aantreden, ik draaide me nog even om...

Ook nu ging het niet allemaal even soepel. Wij zouden allemaal als "bharati" ( familie/vrienden van de bruidegom) bij de tempel aankomen. Maar we konden noch Sukhbir noch de olifant of de band vinden. Na een stukje lopen hoorde we muziek en daar waren ze. De olifant werd nog even snel beschilderd door zijn begeleider en was best nieuwsgierig. Hij snuffelde wat met z’n grote slurf langs de kant van de weg, of aan je hand als je die voor ’m hield. Ik wilde dat ik nootjes bij me had ofzo om hem te voeren, maar die had ik niet. Wel kon je hem ook bankbiljetten voeren. En wonderbaarlijk genoeg wist de olifant dan dat dat niet om te eten was en stopte het dus niet in z’n mond, maar krulde z’n slurf om en gaf het geld aan zijn baasje.

Genoeg gespeeld met de olifant, we gingen in een soort optocht voor de olifant uit richting de tempel. En bij elk plekje schaduw werd stil gehouden om een stukje te dansen. Het moet een mooi schouwspel zijn geweest voor de mensen langs de kant van de weg: Indiërs en Europeanen in een kleurrijke stoet op weg naar het tempelcomplex.

De ceremonie in de tempel was goed te volgen, vooral ook omdat het steeds uitgelegd werd in het Engels. In plaats van het lopen rond het heilig vuur zoals Joost en Neha hadden gedaan, liepen Anne en Sukhbir rond het heilige boek.

Na het officiele gedeelte gingen we allemaal de bus weer in, op weg naar de lunch die voor het bruidspaar georganiseerd was. Niet dat ze er zelf veel van mee kregen, want ze hebben bijna de hele middag op hun troon gezeten om wederom felicitaties en kadootjes in ontvangst te nemen.

Het was erg warm op het feestterrein en een aantal mensen, waaronder ik, voelden zich niet helemaal lekker. We zijn gebleven om het bruidspaar uit te zwaaien en ik ben in de bus terug in slaap gevallen.

Het was onze laatste dag in India geweest, we gingen onze spulletjes pakken om die avond weer te vertrekken. Op het vliegveld kwamen we Joost en Neha nog tegen, Neha voelde zich ook niet helemaal lekker en had moeten overgeven.

Is er soms iets dat Joost ons niet verteld heeft??!

Anne heeft haar website ook bijgwerkt. Klik op haar naam om nog meer foto’s te zien van hun bruiloft, misschien staan Babak en ik er ook nog op!

2 comments | voeg commentaar toe | 1117 views