BetsyElstak.net » maart 2006 » sightseeing India
sightseeing India
Gepost door Bad C op 9 maa 2006 om 11:18
.jpg)
De grootste atractie van India is natuurlijk de Taj Mahal. In de 17e eeuw gebouwd door Shah Jahan als graftombe voor zijn echtgenote. Het bouwwerk is helemaal van wit marmer en ingelegd met sierlijke steentjes. Toen wij er waren, werd er zelfs een beetje restauratiewerkzaamheden verricht.
Het is een geweldig knap staaltje bouwtechniek en ernaar kijken in de felle zon is haast onmogelijk. Het wit van het marmer verblindt je zicht aan alle kanten.
.jpg)
De veiligheidscontroles zijn erorm. Je mag je mobiele telefoon niet mee naar binnen nemen, noch aanstekers, sigaretten of lucifers. En het is er ontzettend druk! Busladingen vol toeristen komen elke dag naar de Taj. We zijn ook nog aan de achterkant geweest, om de zonsondergang te zien, maar dat viel eigenlijk een beetje tegen. Ik heb niets gezien van de oranje/roze gloed die dan over het bouwwerk zou moeten vallen. Wat er wel weer genoeg waren, waren kinderen die van alles van je willen. Je komt ze overal tegen, maar vooral in Agra, waar de Taj staat, is de overlast enorm. Ze vragen om geld voor een foto of een pen, of je een postcard van ze wil kopen of een stukje chocolade. Onderwijs is voor iedereen gratis in India, dus deze kinderen hoeven helemaal niet op straat rond te zwerven en toeristen lastig te vallen.
.jpg)
.jpg)
In Delhi zelf is er ook we het één en ander te zien, maar lang niet zo spectaculair, en de verschillende bezienswaardigheden liggen nogal een eind bij elkaar vandaan. Vandaar dat we er meerdere dagen over hebben gedaan om alles te zien. Hey, we hadden toch de tijd met onze Benno breekebeen nog steeds in het ziekenhuis.
.jpg)
.jpg)
We zijn naar de Qutb Minar geweest, zogezegd de hoogste minaret van de wereld. Maar Babak heeft wat research gedaan en de hoogste staat toch echt in Marokko en in Iran zijn ze bezig eentje te bouwen die nog veel hoger wordt. Wellicht bedoelen ze hier de hoogste uit de "ancient world".
Ook bij de grootste moskee van India geweest. Het gebouw zelf is helemaal niet zo groot, maar de "courtyard" wel. Daar kunnen wel 25.000 mensen in zeggen ze, het is moeilijk te geloven. Ook hier weer hordes kinderen, maar deze keer wilde ze echt alleen maar op de foto omdat ze het leuk vonden en vroegen niet om pennen of chocolade.
.jpg)
.jpg)
We verplaatsten ons meestal met een riksha ondanks wat er met Benno gebeurd was. Want dat is nu eenmaal makkelijk, er zijn er veel, en ze zijn de helft goedkoper dan een taxi. Wel moet je altijd en overal afdingen in India. Ik vind dat altijd zoooo vervelend! Ten eerste heb ik altijd het gevoel dat ik belazerd wordt, want waarom zou je meer vragen voor je artikel dan dat je er werkelijk voor hebben moet? Maar ze doen het niet alleen bij de toeristen, ook bij locals. Het is een way of living. Maar het moet stammen uit de tijd dat mensen nog zeeën van tijd hadden. Want wie heeft er heden ten dage nou nog zin om een uur in een winkel rond te hangen om een paar schoenen te kopen, terwijl je in de tijd al 3 andere boodschappen had kunnen doen?!
Gelukkig deed Babak steeds alle onderhandelingen met de riksha drivers. En met zijn uiterlijk, en de juiste Indiase kleding, hadden zo ook al gauw het idee dat hij wel wist waar ie het over had en gingen ze redelijk snel akkoord.
.jpg)
.jpg)
De meest afgelegen "site" was de crematieplaats van Mahatma Ghandi. En zwart marmeren gedenksteen markeert de plek. Hier waren er bijna geen westerse toeristen, wel veel Indiase. Aan de overkant van de straat is het Mahatma Ghandi museum en daar waren helemaal geen toeristen, sterker nog, wij waren de enige bezoekers.
We zijn ook nog naar een echte Bollywood film geweest: Rang de Besanti. Het betekent zoveel als "de kleur van de natie" en ook in India is dat net als in Nederland, oranje. De film was goed te volgen, ook al was ie helemaal in Hindi. Af en toe zaten er engelse woorden tussen en natuurlijk de nodige zang en dans. Hoewel deze film toch net even wat anders was dan ik gewend was van Bollywood films. Alle hoofdrolspelers gingen namelijk dood! Gelukkig heeft Babak een cd gevonden met de fimmuziek, kunnen we nog een beetje nagenieten.
Blog commentaar
Sharon op 9 maart 2006 om 23:45
Kan je je voorstellen dat ik blij ben dat ik daar weg ben? Was het huwelijk toevallig aan Mehrauli Road? De weg die leid naar Gurgaon? Wij woonden daar en heel veel expats die er voor langer waren woonden in die farmhouses! Prachtig wel! Al met al heb je India echt "ervaren" Ook wel leuk lijkt mij alleen heel heel jammer voor jullie vriend.
What’s next , Bets?
